Zo nu en dan ben ik wel eens te vinden voor een fijn middagje/avondje theater.
Een kennis mailde met de vraag of er iemand zin had in deze monoloog:
En zoals gewoonlijk zijn we daar wel voor te vinden. We zouden met een groepje mensen gaan, waaronder ook een aantal diabeten. Gezien mijn vader diabeet is, zijn we wel thuis in de materie. De rest van het gezelschap had ook allemaal wel de nodige ervaring in het leven met een diabeet in huis.
We waren meer dan vroeg genoeg daar, dus konden we eerst nog iets drinken en een babbeltje doen. Toen ging de bel.
In de zaal moesten er uiteraard nog eerst een paar mensen het nodige komen vertellen. Voor ons was het “weeral dezelfde uitleg”, maar ik denk er meerdere mensen in de zaal aanwezig waren die er nog wel iets aan hadden. Het ging algemeen of diabetes. Over wat de diabetes vereniging kan doen voor mensen, en op dit moment dan vooral informatie geven.
Na een half uur speechen was het dan eigenlijk tijd voor het eigenlijke toneel.
Een monoloog van Marleen Maes. Ze kwam het podium op met hare caddy en vouwstoel. En zo begon het. Haren Jean Pierre deed mee aan de koers voor de veteranen. En ze kwam supporteren bij de aankomst. Maar het was nog wat vroeg, de mannen waren nog niet in aantocht, dus dan doet ge maar een babbeltje met de mensen rondom. En zo begint ze te vertellen. Het publiek werd mee betrokken haar babbeltje. Heel relax, vertelt ze over haar ventje en hun leven samen. Hoe hun leven veranderde toen hij de diagnose diabetes kreeg. Alle clichés en hoe het nu eigenlijk werkelijk zit. Ze vertelde alles heel gewoontjes, zonder ons het idee te geven dat ze je les gaf. Met de nodige komische noten.
We hebben allemaal meermaals serieus moeten lachen, en iedereen had een positief gevoel bij deze voorstelling. Na de voorstelling kregen we met ons toegangskaartje nog een glaasje cava of een ander drankje. En bij het napraten was iedereen het er mee eens dat het allemaal heel herkenbaar was. Diabetes zet een serieuze stempel op je leven. Maar als je jezelf goed verzorgd, en je partner helpt waar nodig, kan je er zonder al te veel problemen oud mee worden. Maar het is noodzakelijk om de aandoening te aanvaarden en te leren hoe je er mee moet leven.
Het was een aangename en ontspannende namiddag. Zeker een aanrader!
Er zijn nog 3 voorstellingen voor de geïnteresseerden!
| Donderdag 01/03/2012 | Stadstheater Rhetorica Stadsplein 1 Zottegem |
Vic Beetens 055/42.19.58 vic.beetens@skynet.be |
|
| Woensdag 07/03/2012 20u |
Stadsschouwburg Genk Stadsplein 1 Genk |
Jeanne Schreurs 089/35 30 65 jeanne.schreurs@telenet.be |
|
| Woensdag 17/10/2012 | Museumtheater Zwijgershoek Sint-Niklaas |
Armand Vandeputte 0484/146201 armand.vandeputte@telenet.be |
